Z Ibbenbüren na każdy niemiecki stółTriumf Weizenin...

Do dziś jeden z najbardziej udanych produktów marki Crespel & Deiters jest znany wielu mieszkańcom nowych wschodnich landów Niemiec: Weizenin. Innowacyjna skrobia pszenna w proszku była tam uważana za typowy produkt NRD. Jednak wynalazcą była firma Crespel & Deiters z Ibbenbüren.

Na początku 1928 roku Rzesza Niemiecka osiągnęła swój kulturalny, polityczny i społeczny rozkwit. Pomimo hiperinflacji i zamachu stanu Hitlera-Ludendorffa w 1923 roku, pierwsza niemiecka demokracja nadal wydaje się stabilna. Niemcy przeżywają tak zwane złote lata dwudzieste. Jest to kraj Thomasa Manna, Richarda Straussa, Emila Nolde, Alberta Einsteina, Grafa Zeppelina czy Waltera Gropiusa, którzy w tym czasie są odpowiedzialni za wielki rozwój w swoich dziedzinach. Gospodarka kwitnie. Nikt jeszcze nie wie o wydarzeniach w Ameryce, które wkrótce pogrążą cały świat w poważnym kryzysie. Produkcja specjalisty od pszenicy, firmy Crespel & Deiters, również w Ibbenbüren idzie pełną parą. W laboratoriach lokalnej firmy wiele błyskotliwych umysłów zajmuje się opracowywaniem nowych produktów na bazie pszenicy. W tym zakresie głównym celem jest uproszczenie codziennego życia kobiet w kuchni. Wiele z nich w ciągu dnia pracuje w fabrykach, a wieczorem musi opiekować się mężem i dziećmi. Jednakże, będąc pozbawionymi współczesnych pomocy, ówczesne gospodynie domowe również mają wiele do zrobienia. Crespel & Deiters chce wynaleźć coś, co przyspieszy i uprości przygotowywanie posiłków. Tak narodziła się pierwsza skrobia pszenna w proszku dla przemysłu spożywczego z Niemiec: Weizenin.

Nie ma przepisu bez Weizenin

Alte Produktpackung Weizenin

Wraz z wynalezieniem Weizenin, w 1928 roku firma Crespel & Deiters wprowadza na rynek swój pierwszy produkt pod własną marką w segmencie konsumentów końcowych. Niemieckie kobiety bardzo entuzjastycznie reagują na czystą skrobię pszenną w proszku. Dzięki niej gotowanie, pieczenie i zagęszczanie to bułka z masłem. Tarty i ciasta wychodzą lepiej z Weizenin. Gdy skrobia pszenna w proszku jest używana z kompotem z czerwonych jagód, budyniem i schłodzoną zupą wiśniową, deser jest gotowy w mgnieniu oka. Sosy i zupy stają się kremowe bez grudek. Od tego momentu nawet jedzenie dla niemowląt jest przygotowywane z Weizenin. Nawiasem mówiąc, do dziś Weizenin pozostaje składnikiem wielu przepisów na wypieki.

Weizenin rozwija się dalej

Wraz z utworzeniem marki Weizenin w 1928 r., firma Crespel & Deiters wyznaczyła ważny strategiczny kurs korporacyjny. Zarejestrowany znak towarowy otwiera przed firmą nowe segmenty rynku w branży spożywczej i luksusowej żywności. Wprowadzeniu na rynek nowej skrobi pszennej w proszku towarzyszy reklama prasowa, która była prawdziwie innowacyjna jak na tamte czasy. Później, w latach 50-tych, Crespel & Deiters kręci nawet reklamy telewizyjne, które są emitowane w niemieckiej telewizji.

Weizenin ze wschodu

Po konfiskacie drezdeńskiej fabryki Crespel & Deiters, trzy zające początkowo nadal zdobiły opakowania VEB Weizenin, które następnie musiały ustąpić miejsca nowym opakowaniom i innemu znakowi towarowemu.

Po II wojnie światowej ekspansja na wschód kraju okazuje się katastrofą dla firmy z Ibbenbüren - podobnie jak w przypadku wielu innych przedsiębiorstw. Ponieważ po zakończeniu II wojny światowej w 1945 r. fabryka w Niemczech znalazła się na obszarze okupowanym przez Rosję. Do początku lat pięćdziesiątych Crespel & Deiters nadal jest w stanie produkować Weizenin pod własną nazwą. Jednak w kontekście ostatniej fali nacjonalizacji przez młodą Niemiecką Republikę Demokratyczną, aktywa drezdeńskiej fabryki skrobi “Crespel & Deiters Werk Dresden” zostają skonfiskowane na mocy decyzji sądu rejonowego w Dreźnie z 8 kwietnia 1952 r., a działalność zostaje przeniesiona na własność publiczną. Era oryginalnego produktu z Ibbenbüren kończy się tutaj - i zaczyna się triumf Weizenina jako produktu NRD.

Dziś Weizenin jest produkowany przez Unilever i sprzedawany w Marktkauf, Edeka, Amazon lub w sklepach “Ostalgie” - sklepach sprzedających wschodnioniemieckie produkty “nostalgiczne” za rzekomymi przysmakami NRD. Dzieje się tak, ponieważ liczne zalety tego ponad 80-letniego wynalazku w dziedzinie pieczenia i gotowania przekonują ludzi do dziś. Chemicy z firmy Crespel & Deiters z 1928 roku z pewnością byliby z tego powodu szczęśliwi.