Three Hares tarwepoeder voor perfect gebak, bijna een garantie dat je je bakproducten verkoopt

Wie houdt van zacht en luchtig gebak, gebruikt Three Hares tarwepoeder om te bakken. Het zetmeelpoeder van de hoogste fijnheid wordt al sinds de jaren 50 gebruikt in bakkerijen in heel Duitsland en is tot op de dag van vandaag een geheime tip onder hobbybakkers. Maar ook bekende merken als Dr. Oetker, Iglo en Bahlsen gebruiken Three Hares tarwepoeder in hun producten. Crespel & Deiters levert het innovatieve tarwepoeder al sinds het einde van de Tweede Wereldoorlog aan deze grote Duitse bedrijven.

Duitsers geven zich weer over

De jaren vijftig worden in Duitsland gekenmerkt door groei, optimisme en pioniersgeest. Na de verschrikkingen van de Tweede Wereldoorlog en de zware tijd van voedselrantsoenering die daarop volgde, willen de mensen zichzelf eindelijk weer eens trakteren op iets lekkers. Met de munthervorming in 1948 en de invoering van de Duitse mark waren de winkelschappen weer helemaal gevuld. Dankzij de snelle economische opleving en het hoge bruto nationaal product in deze jaren, hebben de meeste mensen in het land het financieel al behoorlijk goed. Mensen kunnen zich weer heel wat veroorloven - vooral voedsel. Naast de eerste levensbehoeften waarin gemakkelijk kan worden voorzien, wordt er nu weer een zekere standaard van bescheiden luxe gecultiveerd. Op zondag wordt er gebrande koffie geserveerd en 's middags echte gemalen koffie. Cake, taart en gebak zijn weer opgenomen in het maaltijdplan. Degenen die het zich kunnen veroorloven, kopen deze bij een bakker of genieten ervan in een café, terwijl degenen die dat niet kunnen, zelf bakken.

Taarten zijn gegarandeerd een succes: Three Hares tarwepoeder

Wie van lekker luchtige - maar toch stabiele - baksels houdt, vooral zandgebak en vergelijkbaar gebak, gebruikt Three Hares tarwepoeder van Crespel & Deiters. Destijds behoorde het tarwepoeder tot het standaard bakassortiment in elke bakkerij en was het te koop bij elke goed gesorteerde kruidenier. En dat was niet voor niets. Het is zetmeel afgeleid van tarwemeel, bijna vrij van vet, vezels en eiwitten, met een watergehalte van 14 %. Dankzij de textuur en de aanwezige gluten wordt de deegbasis verbeterd en blijft het stabiel. Daarom wordt in veel bakrecepten een aanzienlijk deel van de bloem vervangen door tarwepoeder. Tot op de dag van vandaag vormen de hoge bakstabiliteit met een luchtig eindresultaat en het eenvoudige gebruik het succes van Three Hares tarwepoeder van Crespel & Deiters.

Tarwepoeder in elke verpakkingsgrootte

Met de speciale tentoonstelling “Der moderne Laden” in Keulen in 1957 zette Anuga - de wereldwijd toonaangevende levensmiddelenbeurs - de koers uit voor de triomf van zelfbedieningswinkels. Terwijl klanten vroeger in een rij moesten staan voor de winkelier, die de afzonderlijke artikelen woog en voor de klant inpakte, was het nu mogelijk om door de gangpaden in een winkel te lopen en individueel de gewenste producten uit de schappen te pakken. Dit bood producenten een compleet nieuw verkooppotentieel, maar betekende ook een vooruitgang op het gebied van assortiment en aanbod. Zo introduceerde Crespel & Deiters in 1960 een kleine verpakking Three Hares tarwepoeder die vanaf dat moment in transparante zakjes van 250 gram werd verkocht, ook in zogenaamde winkelketens. Bakkers en inkoopverenigingen werden nog bevoorraad met grote zakken bakpoeder.

Het “kleine broertje” van tarwepoeder

Het gaat goed met de tarwepoedersector in Ibbenbüren. Dit betekent echter niet dat het innovatieve bedrijf op zijn lauweren gaat rusten. In plaats van te vertrouwen op successen uit het verleden, worden er voortdurend nieuwe strategieën ontwikkeld om het marktaandeel verder uit te breiden. Eén idee is het creëren van een product dat bloem volledig vervangt bij het bakken van zanddeeg. In 1961 ontwikkelt Crespel & Deiters “dreihasin”. Als het “kleine broertje” van Three Hares tarwepoeder vult het het productassortiment aan met een poeder dat het gebak vochtig maakt en bovendien voorkomt dat de gebakkorst gaat schilferen. De cake blijft langer vers en er wordt extra bloem bespaard. Waarschijnlijk is het echter precies dit in wezen briljante basisidee dat de Duitse huisvrouw een beetje onzeker maakt. Een cake bakken helemaal zonder bloem is een tikkeltje te innovatief voor deze tijd. Op de lange termijn waren de verkoopcijfers van dit product dan ook niet zo positief als Crespel & Deiters hadden verwacht. In 1973 werd de productie stopgezet.